شاعیری ئه‌رمه‌نی ئاودیك ئاساكیان به‌ گۆچانی ده‌ستم … و: نه‌ژاد عزیز سورمێ


به‌ گۆچانی ده‌ستی له‌رزۆكم
خه‌مبار ، پشت كۆم ، داماو
دوای ساڵانێكی دوور و درێژ
وه‌ڵامێكی نیوه‌چڵ ده‌گه‌ڕێمه‌وه‌ ،
نهالی ئازیزمان ده‌بینم ..

حه‌فت چیای سه‌ركه‌شم بڕین
له‌ حه‌فت ده‌ریای قووڵدا په‌ڕیمه‌وه‌ ..
هه‌موو شتێكم له‌ده‌ست دا
سواڵكه‌رێكی غه‌ریب ، له‌م وڵاته‌وه‌ بۆ ئه‌و وڵات
به‌ڵام ئه‌وه‌تا ئاكام
به‌ پێیان ده‌گه‌مه‌وه‌ وڵاته‌كه‌م
به‌ دڵێكی تژی خه‌م ،
له‌ گوندی نزیك ده‌بمه‌وه‌ :
گه‌یشتمه‌ براده‌رێك له‌ براده‌رانی مناڵیم
له‌ كێڵگه‌ڕا ،
له‌و دیو په‌رژینی گوندییه‌وه‌ بانگم كرد :

  • ( هۆ براده‌ری دێرین ، خوا قه‌وه‌تت بدا …
    نامناسییه‌وه‌ ؟ زۆر گۆڕاوم ها ؟ )
    براده‌ره‌كه‌م تێمه‌وه‌ ڕاماو هیچی نه‌گوت ..
    ئه‌وسا چووم به‌ گۆچانه‌كه‌م شه‌قام بپێوم ،
    ئا ئه‌وه‌تا كۆنه‌ په‌رژینی دارینه‌ی خۆشه‌ویسته‌كه‌م
    ئه‌وه‌تا ئه‌ویش له‌به‌ر ده‌روازه‌كه‌یدا
    به‌ گوڵی بۆنداری ده‌ستییه‌وه‌ ..
  • ( سڵاو خوشكۆڵه‌ !
    خوا حه‌زی كرد جارێكی دی پێك بگه‌ینه‌وه‌ .. )
    سه‌ری دانه‌واند و
    ده‌ربه‌ده‌ر و غه‌ریبی به‌جێهێشت …

به‌ پشتی كۆماوه‌وه‌ ژێرداگه‌ڕام ،
كۆخه‌كه‌مانم به‌ كۆنه‌په‌رژینی دارینه‌وه‌
لێ ده‌ركه‌وت ..
له‌ وێدا
پیره‌دایكم وه‌ستاوه‌

  • ( ئه‌ی خانه‌خوێ ، ئه‌مشه‌و میوانێكتان هه‌یه‌! )
    دایكم هه‌ڵده‌له‌رزی ، به‌ ده‌ستیش په‌كوپه‌كوی بوو:
  • ئه‌وه‌ تۆی لێره‌ ؟!
    به‌ ماچ و فرمێسك له‌ ئامێزی گرتم :
    ( ئای كوڕی خۆشه‌ویستم ، كوڕه‌ داماوه‌كه‌م ..! )